“ถึงจะไม่ได้เจอกัน แต่แค่คิดว่าได้เชื่อมโยงกับคนสำคัญของตัวเองด้วยด้ายที่มองไม่เห็น แค่นั้นก็มีความสุขแล้ว ไม่ว่าด้ายเส้นนั้นจะยาวแค่ไหนก็มีความหวังได้ เพราะอย่างนี้จะไม่ยอมปล่อยด้ายเส้นนี้จนกว่าจะตาย”

ด้ายแห่งความหวัง เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนที่ตัวคดีฆาตกรรมไม่ได้ซับซ้อนนัก หากแต่ความซับซ้อนที่แท้จริงกลับอยู่ที่ “ความสัมพันธ์ของผู้คน” ตัวละครหลายชีวิตดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องกัน ทว่ากลับเชื่อมโยงกันอย่างคาดไม่ถึง ความเข้าใจผิด ความเจ็บปวด และปมในใจที่ซ้อนทับกันเหล่านี้เอง นำไปสู่โศกนาฏกรรมที่ไม่ควรเกิดขึ้น ขณะเดียวกัน ตัวเอกแต่ละคนต่างมีบาดแผลและอดีตที่แตกต่าง แต่กลับร้อยเรียงเข้าหากันได้อย่างแนบเนียน พร้อมการสอดแทรกประเด็นทางวิทยาศาสตร์ตามสไตล์งานเขียนของฮิงาชิโนะ เคโงะ ที่อ่านแล้วทั้งลุ่มลึกและชวนคิด

เรื่องราวเริ่มต้นจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ สามีภรรยาคู่หนึ่งสูญเสียลูกทั้งสองคน กลายเป็นปมเศร้าก้อนใหญ่ที่ทำให้การใช้ชีวิตต่อไปเต็มไปด้วยความยากลำบาก ในที่สุดทั้งคู่ตัดสินใจทำกิฟต์และได้ลูกสาว เด็กคนนั้นเติบโตจนถึงวัยมัธยม ก่อนที่ผู้เป็นแม่จะจากไปด้วยโรคร้าย เหลือเพียงพ่อที่ต้องอยู่กับความสูญเสียอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกัน เกิดคดีฆาตกรรมขึ้นที่ร้านขนมปังซึ่งทำให้เจ้าของร้าน ฮานาสึกะ ยาโยอิ เสียชีวิต คดีนี้อยู่ในความดูแลของนักสืบมัตสึมิยะ ชูเฮ (ญาติของคุณคางะ) ผู้ต้องสงสัยมีสองคนคืออดีตสามี วาตานูกิ เท็ตสึฮิโกะ และลูกค้าประจำอย่าง ชิโอมิ ยูกิโนบุ พ่อหม้ายที่สูญเสียภรรยาไป แม้ตัวฆาตกรจะถูกเปิดเผยตั้งแต่กลางเรื่อง แต่ความสนุกกลับไม่ลดลงเลย เพราะสิ่งที่ชวนติดตามจริง ๆ คือความสัมพันธ์ของผู้คนที่ค่อย ๆ ถูกคลี่ออกมา ราวกับด้ายเส้นบางที่เชื่อมโยงความหวัง ความรัก และความสูญเสียของแต่ละชีวิตเข้าไว้ด้วยกัน

ด้ายแห่งความหวัง คือเรื่องสืบสวนที่ไม่ได้พาเราไปหาคำตอบของคดีเพียงอย่างเดียว แต่พาเราไปมองเห็นคุณค่าของความรัก ความผูกพัน และความหวังที่ยังคงร้อยรัดผู้คนเข้าไว้ด้วยกัน

นิยายเล่มนี้อบอวลด้วยธีมความรักและครอบครัว อ่านแล้วรู้สึกอิ่มเอมในใจ แม้จะมีความเศร้าแฝงอยู่จนเผลอน้ำตาซึม ฮิงาชิโนะ เคโงะ ยังคงถ่ายทอดเรื่องราวของครอบครัวได้อย่างลึกซึ้งและกินใจเสมอ เป็นอีกเล่มที่อ่านจบแล้วความรู้สึกยังคงอ้อยอิ่งอยู่นาน